اجتهاد در انقلاب
11 بازدید
محل نشر: نشریه پویا/شماره 4/تیرماه 1386
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
تنوع آرا و گستردگی نظریات دربارة پیدایش انقلاب اسلامی، بیش از هر چیز، پیچیدگی این رویداد را می‌نمایاند. این انقلاب اگر رخدادی ساده می‌بود، ما تماشاگر چنین طیف گسترده‌ای از دیدگاه‌ها نبودیم؛ دیدگاه‌هایی که به تبیین انقلاب پرداخته‌اند را می‌توان در دو دستة کلی «تئورهای تک علتی» و «تئوری‌های چند علتی» جای داد. با واکاوی دقیق‌تر انقلاب در می‌یابیم که تئوری‌های تک علتی کامل نیستند و باید برای تبیین انقلاب، از مدل‌های تبیینی چند علتی بهره بگیریم.براساس این مدل، علل رخداد انقلاب به دو شاخة «علل ساختاری» و «علل ارادی» تقسیم می‌شود. مشکلات ساختاری که طی مدت زمان طولانی شکل گرفته و ریشه‌دار شده بودند، زمینه‌ای را برای ایجاد یک تحول بنیادین فراهم آوردند و علل ارادی در شیارهای این علل ساختاری روانی شده و بحران را دامن زدند و به حرکت انقلاب شتاب بخشیدند. علل ارادی انقلاب چند امر هستند که مهم‌ترین آن ظهور امام خمینی به عنوان رهبر است. ویژگی برجستة‌ امام، اجتهاد ایشان بود که منجر به چنین تحولاتی شد. این نوشته کوتاه می‌کوشد تا نظری اجمالی و گذرا به جایگاه اجتهاد در انقلاب داشته باشد.