سامری های امت(تعارض های فکری-عقیدتی عارف نمایان با قران و اهل بیت)
10 بازدید
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
هیچ نظام فکری را نمی‌توان یافت که حقایقی در آن وجود نداشته باشد. حتی باطل‌ترین نظام‌ها نیز بهره‌ای از حقیقت دارند؛ اما این حقایق نمی‌تواند به گزاره‌های نادرست ارزش ببخشد، همان گونه که نادرستی این گزاره‌ها نمی‌تواند از ارزش قضایای صادق بکاهد. نوشتار پیش رو نیز تنها بر آن بخش از گفته‌ها و کرده‌های صوفیان و مدعیان عرفان انگشت گذارده است که با مبانی دینی سر آشتی ندارد و هیچ‌گاه برآن نیست تا از ارزش عرفان بکاهد و یا عرفان را غیر دینی و یا در تعارض با دین بشمارد و یا مقامی را انکار نماید که انکار مقامات، خود، حجاب بزرگ طریق است. باطل زشت است و هیچ کس حاضر نیست آن را در آغوش گیرد. پس به ناچار باید خود را بزک کند تا بتواند برای خویش مشتری بیابد. اين دغل‌کاری، آدمیان را فریب می‌دهد و آنان را به دام می‌کشاند و در بند می‌کند. معنویت‌گرایی و اوج آن، عرفان، نیز به این آفت گرفتار آمده است. معنویت جاذبه دارد و همگان می‌خواهند همنشین آن باشند. درست است که تاریخ، کم‌وبیش از افراد و گاه گروه‌هایی نام برده است که جنبه روحانی بشر را نفی کرده اند؛ اما هیچ گاه این نگاه؛ حکومت نیافت و اصلا نتوانست فرهنگی غالب و مانا شود و مگر می‌شود همواره خورشید را نادیده گرفت؟! حتی در جوامع غربی که مدت ها این نیاز سرکوب می‌شد، گرایش به معنویت گسترش یافته است و اندیشه‌وران آن سامان این موضوع را در کانون بررسی‌های خود قرار داده اند؛ ولی این سخن بدین معنا نیست که عرفان از هجوم باطل در امان مانده است و دین، تمام آرایی را که به نام عرفان سند خورده‌اند، می‌پذیرد. آن‌چه امروزه به نام عرفان ذهن‌های جامعه را به خود مشغول کرده، از جنبه‌های گوناگون آفت زده است. این انحراف‌ها را هم می‌توان در منشأ آن یافت و هم در غایتی که برای آن تصور شده است. راه رسیدن به غایت و همچنین موانع راه نیز گاه به اشتباه تبیین شده است که این نوشتار به اختصار به آن‌ها می‌پردازد این مقاله در سایت های متعددی چون تبیان و فارس نیز عرضه شده است
آدرس اینترنتی